هنوزم روی حرفام هستم ... زمان بی رحم ترین قاضیه ...

تصمیم منطقی اینه وقتی حالت خوب نیست بری کاری که خیلی باهاش حال میکنیو انجام بدی ... مطمئناً کمک میکنه حال آدم بهتر بشه ...

هیچی ندارم که بگم فقط بغض ... و کارگرانی که از جان مایه میزان و این چنین از بین ما میرن و بین شعارها و حرف های تبلیغاتی یک مشت جاکش نون به نرخ روز خور به اصطلاح کاندید صداشون گم میشه ...

هیس ! کارگران مشغول مرگ اند ...

پ ن : من مغزم دستای کارگره این دستا یه روز کار دستت میدن

از بدی های دانشگاه میشه به سرکوب کردن انگیزه و خلاقیت با ارائه درسای چرت و به درد نخور و صد البته سخت با استاد عقده ای اشاره کرد ... یعنی جوری هست که یا باید مثل خر درس بخونی و یا هم بچسبی به کارت و یه فنی چیزی یاد بگیری و این دو با هم هیچ موقع اتفاق نمیوفته مگر اینکه قید یکی دیگه رو بزنی ... که دومی رو ترجیح میدم

#بدی_های_دانشگاه